De reiskoffer

Ruud was aan het zoeken in de schuur.
‘Weet je zeker dat hij hierheen rolde?’ riep hij naar Amber.
‘Wat zeg je?’ riep zijn nichtje, terwijl ze ook de schuur in liep.
‘Ik kan de bal niet vinden, weet je zeker dat hij hierheen rolde?’
‘Ja, heel zeker,’ zei ze, terwijl ze ook ging zoeken. Ze zocht niet lang. ‘Goh, wat een gaaf ding.’
Ruud stond te kijken naar de rode koffer die Amber zojuist had gevonden. ‘Die heb ik nog nooit gezien. Zit er wat in?’
Amber legde de koffer neer.
‘Hij voelt leeg.’ Terwijl ze dat zei, klikte ze de slotjes open en tilde het deksel op. ‘Leeg.’ Ze wilde hem alweer dicht doen.
Snel stak Ruud zijn hand uit en griste een vergeeld velletje uit de koffer. Hij las het hardop voor:

‘Ik ben een doorgang naar andere werelden.
Ik ben een uitweg uit moeilijke tijden.
Ik nodig je uit, treed binnen en reis mee.
Ik daag je uit.’

‘Wát staat er?’ vroeg Amber verbaasd.
Ruud gaf haar het papiertje en bekeek de koffer nieuwsgierig. De binnenkant was beschilderd met kleurrijke bloemen. Tussen de bloemen stonden twee donkere voetafdrukken. Hij bekeek ze nauwkeurig.
‘Wat raar, het zijn twee linkervoeten.’
‘In de rechter staat Ruud,’ zei Amber. ‘En in die linker staat Amber.’
Ruud keek haar verbijsterd aan.
‘Ik hoop niet dat die koffer ons vraagt om onze linkervoeten in de koffer te zetten,’ zei hij benauwd.
Amber keek op het papier en las voor: ‘Ik nodig je uit, treed binnen en reis mee.’ Ze keek Ruud aan. ‘Dat lijkt me duidelijk.’
‘Nou, ik doe niet mee,’ zei hij resoluut.
‘Lafaard,’ lachte Amber. ‘Ik daag je uit.’
Demonstratief zette ze haar linkervoet op de afdruk met haar naam.
‘Toe dan,’ zei ze plagend.
Ruud stond op. Hij werd niet graag voor lafaard uitgemaakt, en al helemaal niet door een meisje. Aarzelend zette ook hij zijn voet in de koffer, wat kon er gebeuren?

Zodra Ruuds voet in de koffer stond, trok deze aan zijn been. Amber gilde en greep hem vast. Panisch probeerde Ruud zijn voet terug te trekken, zonder resultaat. Steeds sneller zag hij zijn been door de bodem verdwijnen. Amber en Ruud werden steeds verder naar binnen getrokken, tot alleen hun hoofden nog zichtbaar waren.
Toen klapte de koffer dicht.
In de koffer was het pikdonker. Het voelde alsof hij ronddraaide, Ruud werd misselijk. Het duurde niet lang voor het deksel weer werd opengegooid. De koffer spuugde hen uit en klapte meteen weer dicht.

‘Nou zeg,’ zei Amber zachtjes.
Ruud zei niets, hij lag op zijn knieën te braken.
Amber stootte hem aan. ‘We moeten hier weg.’
Pas toen keek Ruud om zich heen. Ze lagen op een verlaten marktplein, de gebouwen er omheen leken op ruïnes. Snel stond hij op en trok Amber mee naar het dichtstbijzijnde gebouw.
‘Wacht!’ Amber rukte zicht los en pakte de koffer.
‘Laat toch liggen.’
Amber luisterde niet naar hem.
‘Waar zijn we?’ vroeg Ruud zacht, toen ze veilig binnen waren.
‘Geen idee, maar het lijkt op die gebombardeerde steden, zoals je die op tv ziet.’
‘Ja,’ zuchtte Ruud, ‘dat dacht ik ook al.’
Ze schrokken op toen ze stilletjes een jongen binnen zagen sluipen. Hij deinsde terug, zodra hij hun zag.
‘Wie ben jij?’ vroeg Amber.
Ruud lachte zenuwachtig. ‘Hij begrijpt vast geen Nederlands.’ Daarna wees hij naar zichzelf en zei: ‘Ruud.’ Vervolgens wees hij naar zijn nichtje. ‘Amber.’
De jongen begreep wat Ruud bedoelde, wees naar zichzelf en zei: ‘Musa.’ Daarna glimlachte hij voorzichtig.
Veel tijd om kennis te maken, was er niet. Al snel hoorden ze lawaai op het plein. Toen Ruud wilde gaan kijken, trok Musa hem hard aan zijn arm terug. Ruuds kreet van pijn werd onderdrukt door de hand die Musa over zijn mond legde. ‘Guns,’ fluisterde hij angstig.
‘Geweren,’ hijgde Amber.
‘Shit,’ mompelde Ruud. ‘En nu?’
Musa leek zijn vraag te begrijpen en trok aan Ruuds arm, om aan te geven dat ze weg moesten. Ruud pakte Ambers hand en volgde hem. Ze holden door een flink aantal gebouwen voor ze stopten. Pas toen zag Ruud dat Amber de koffer had meegenomen. Hij keek haar hoofdschuddend aan.
Voorzichtig zette ze de koffer op de stoffige vloer en opende hem. Musa keek nieuwsgierig toe, terwijl Amber vooroverboog en de binnenkant van de lege koffer bekeek.
Ruud wilde niet kijken, maar kon zich niet bedwingen toen hij haar adem hoorde stokken. In de koffer stonden drie linkervoetafdrukken. De afdrukken met Ruud en Amber erin waren opgeschoven om in het midden ruimte te maken voor een derde afdruk. Daarin stond iets geschreven dat hij niet kon lezen.
Amber keek Musa aan en wees naar de voetafdruk. ‘Musa?’
Musa keek met grote ogen naar de afdruk en knikte.
‘Echt niet,’ zei Ruud luid en vastbesloten. ‘Ik stap niet in die koffer.’
‘Sst,’ siste Musa.
Het was te laat. Buiten het gebouw hoorden ze geschreeuw en naderende voetstappen.
‘Shit,’ zei Ruud nogmaals. ‘Wat nu?’
Musa haalde wanhopig zijn schouders op.
Het was Amber die antwoordde: ‘We gaan.’
Ze stond op en zette haar linkervoet op haar voetafdruk. Musa zette aarzelend zijn voet naast Ambers voet. Hij keek Ruud smekend aan, alsof hij begreep dat de koffer hun redding kon zijn. Uiteindelijk stapte ook Ruud in de koffer en bereidde zich voor op het ergste.

De koffer begreep dat ze haast hadden en trok hun snel naar binnen. Ruud voelde hoe Musa’s hand zijn arm vastgreep. Toen het deksel dichtsloeg, hoorde hij hem gillen. Ruud voelde weer de misselijkheid en hoopte dat het niet lang zou duren. Al snel vloog de koffer weer open en werden ze eruit gegooid.

‘Ruud,’ zei Amber zachtjes.
‘Wacht even,’ antwoordde Ruud met zijn ogen dicht.
Hij deed ze pas open toen iemand ruw zijn arm vastpakte.
Vlakbij zag hij een zwart tienermeisje, vastgebonden aan een paal. Naast haar stond een blanke man met in zijn handen een zweep. De achterkant van haar blouse was gescheurd.
‘Waar zijn we?’ vroeg hij angstig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.