Het liep heel anders

Van de ene dag op de andere, direct na het wegsturen van Sinterklaas met zijn knechten, worden overal in de opvang kerstversieringen opgehangen. Kerst is een feest dat hij kent en waarvan hij weet wat er gevierd wordt. Maar hij is moslim, geen christen, hij wil de geboorte van de profeet Jezus niet zo uitbundig vieren. Het zien van al die kerstspullen, zorgt voor onrust in zijn hart. Hij begrijpt wel dat hij hier niet alleen woont en dat hier ook christelijke vluchtelingen wonen, maar begrijpen zij dat ook? Hij zal toch niet gedwongen worden om dit feest met hun mee te vieren?
Gelukkig loopt het heel anders.

De weken tussen Sinterklaas en Kerstmis zijn onrustig in de opvang, hij voelt de spanning toenemen. Het komt niet tot harde confrontaties, maar iedereen heeft minder geduld met de ander en iedereen geeft de ander daar de schuld van. Hij maakt zich steeds meer zorgen. Het was zo fijn om uit de oorlog te zijn.
Het is de druppel dat hij zijn eigen zoon van tien betrapt als die een christenmeisje, ongeveer even oud, voor hoer uitscheldt. Waarom? Zijn zoon kan het hem niet duidelijk maken. Hij maakt zijn zoon wel duidelijk dat hij respect moet hebben voor vrouwen, ongeacht hun geloofsovertuiging.
Als hij bij de vader van het meisje zijn excuses aanbiedt, hebben ze een vruchtbaar gesprek, als vaders onder elkaar. Ze delen elkaars zorgen en ze zijn het erover eens dat ze alleen zo dicht op elkaar kunnen samenleven, als iedereen daar zijn best voor wil doen. Als ze respect voor elkaar hebben en voor elkaars gewoonten en gebruiken, dan is het mogelijk. Wanneer ze nog even verder spreken, vormt zich al snel een plan voor Kerstmis.

Samen zoeken ze het gesprek met invloedrijke bewoners en met enkele vrijwilligers. Iedereen is het erover eens: dit plan is eenvoudig, maar perfect. De beide vaders spreken daarna veel met hun geloofsgenoten. Natuurlijk is er hier en daar wat weerstand, maar uiteindelijk worden alle criticasters overtuigd.
Ze zijn stomverbaasd dat hun eenvoudige plan zelfs de krant haalt. Is er dan echt niemand anders op dit idee gekomen? Zo vernieuwend is het toch niet? Een vrijwilliger vertaalt het krantenartikel voor hen.

Kerstmis wordt vredesfeest voor vluchtelingen

In de vluchtelingenopvang in Haren is een opmerkelijk initiatief opgestart door twee Syrische vluchtelingen, een moslim en een christen. In plaats van Eerste Kerstdag elk op hun eigen manier te vieren, vieren ze het samen in een vredesfeest. Het bidden voor vrede en het praten met elkaar staan die dag centraal. De centrale ruimte is de hele dag ingericht voor gesprek en samenzijn van alle bewoners. Vanzelfsprekend is er voor iedereen gedurende die dag ook gelegenheid voor kerkgang of vrijdagmiddaggebed. De dag zal worden afgesloten met een eenvoudige, gezamenlijke maaltijd.

Na afloop kijkt hij terug op een geslaagde, vredevolle dag. Het werd een dag waarop bewoners, soms hele gezinnen, uit het dorp naar hun opvang kwamen om de vrede met hun mee te vieren.

 

Dit kerstverhaal werd in december 2015 gepubliceerd in Haren de Krant. Er werden nog meer kerstverhalen van lezers geplaatst, allemaal met dezelfde titel: Het liep heel anders. Al deze kerstverhalen zijn hier terug te lezen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s