Reset – een vervolgverhaal samen met ES

Samen met Suzanna Esther schrijf ik het vervolgverhaal Reset. Elke week worden twee delen gepubliceerd op Column X.

Deel 1 – ES
‘Meneer van Zanten, uw thee wordt koud.’ De vrouwenstem dringt mijn gehoor binnen. Een warme adem strijkt over mijn huid. Door mijn oogharen zie ik waterige grijze ogen vanachter brillenglazen ongemakkelijk .
lees verder

Deel 2 – Lianne
Met snelle bewegingen fatsoeneer ik mijn haar voor de spiegel en trek mijn rode pumps aan. Hij houdt er niet van, ze staan hoerig, zegt hij. Ze zitten echt beroerd en ik draag ze alleen op dagen dat ik bij hem op visite ga.
lees verder

Deel 3 – ES
Waarom zegt die vrouw meneer tegen me? Wie noemt een jongen nou meneer? Iedereen noemt mij Peter. Peter van Zanten. Een explosie aan vragen komt tegelijk binnen, en de akelige angst wordt steeds heftiger.
lees verder

Deel 4 – Lianne
Het lukt me niet om me los te scheuren van de stoel en achter hem aan te lopen. Liever laat ik hem over aan de verpleging, laat hun hem eerst maar kalmeren. Of vastsnoeren. Of plat spuiten. Of in coma slaan, voor mijn part.
lees verder

Deel 5 – ES
Ik had ze wel willen slaan, die verplegers, maar ze hielden me in een houdgreep en die vrouw hielp mee! De injectienaald drong door de stof van die spuuglelijke broek mijn dijbeen in. Het had gelijk effect.
lees verder

Deel 6 – Lianne
Al vanaf het moment dat ik pa alleen liet zitten en weg liep uit het tehuis, laat het me niet los. Nooit eerder zag ik hem zo kwetsbaar, zo bang ook. Maar wat een kracht zat er in zijn handen.
lees verder

Deel 7 – ES
‘Ik wil niet naar bed, het is pas middag!’ roep ik terwijl een zuster me onder mijn armen uit de rolstoel trekt en alsof ik niks weeg op het hoge bed neerzet. De vrouw heeft enorme borsten waar ze me tegenaan drukt, zodat ik de vering voel.
lees verder

Deel 8 – Lianne
Verscholen in de schaduw van een enorm rek met linnengoed, kijkt Caro naar Peters bewegingen. Ze fronst haar wenkbrauwen en trekt daarmee een lelijke vouw in haar voorhoofd. Dat ontsiert haar anders zo vrolijke gezicht.
lees verder

Deel 9 – ES
In de koelkast van wat blijkbaar de personeelskantine is, ligt niet veel soeps. Kaasplakken in cellofaan, kuipjes smeerkaas, en –worst, melk en vooral veel medicatie die blijkbaar koel bewaard moet worden.
lees verder

Deel 10 – Lianne
Caro sloft de trap op. Het zweet staat op haar voorhoofd. Het doet er niet toe hoe oud de patiënt is, reanimatie is altijd vermoeiend en altijd intens. Dat vergeet je zodra het hart weer zelf klopt en de longen weer zelf ademen.
lees verder

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.