Tagarchief: 2050

De laatste avond

‘Ik word morgenochtend al om 9 uur in het ziekenhuis verwacht,’ zeg ik. ‘Het gaat op alfabetische volgorde en Berden zit nu eenmaal behoorlijk vooraan in het alfabet.’
‘Toe nou, Peter,’ zegt mijn vrouw. ‘Je had beloofd dat we het daar vanavond niet over zouden hebben.’
‘Struisvogel,’ mompel ik, terwijl ik met mijn rolstoel naar de keuken ga. Ze is al weken aan het huilen, maar vanavond moeten we doen alsof er niets aan de hand is. Lees verder De laatste avond